Trakya Kalkınma Ajansı’nın Mali Destek Programı’na başvuran ve hibe fonlarından yararlanmaya hak kazananlar kendilerine tahsis edilen nakitleri Halkbank’tan alacak. Söz konusu hak sahipleri Halkbank’ın kendileri için hazırladığı ‘Kalkınma Ajansı Eş Finansman Kredisi’nden de yararlanabilecek. Banka, bu kredi ile projeleri için ajanstan gerekli finansal kaynağı elde eden işletmelere 1 yılı ödemesiz 5 yıl vadeli yatırım kredisi ya da 6 ay ödemesiz 3 yıl vadeli işletme kredisi, YP cinsinden 2 yıl ödemesiz 7 yıl vadeli yatırım kredisi veya 1 yılı ödemesiz 4 yıl vadeli işletme kredisi desteği sunacak.

Bölgesel kalkınma ajanslarından biri olan Trakya Kalkınma Ajansı, kamu kesimi ve özel kesim ile sivil toplum kuruluşları arasındaki işbirliğini geliştirmek suretiyle kaynakların yerinde ve etkin kullanımını sağlayarak yerel potansiyeli harekete geçirmek ve Trakya’da sürdürülebilir bir kalkınma sağlamayı amaçlıyor.

”Trakya’yı çok yakında Kıbrıs gibi bir oyunla AB’ye alacaklar. Trakya söylenildiği gibi, sanayi yarımadası değil, tarım ve çiftçilik yarımadasıdır. Sanayi dediğim, maden filizini işleyip mamül haline getirme sanatıdır. Biri böyle işletme göstersin, alnından öpeyim. Sanayi denilen fabrikalar montaj sanayisidir. En çok bir ay içinde söküp istediği yere taşıyıp monte ederler. Birbirimizi kandırmayalım. Sanayiyi kullanıp serbest bölge oluştururlar, antrepolar kurarlar. Nasılsa giriş-çıkışların denetimi yok. Devlet buralara yabancı.

Artezyenle suları çıkartıp, kola fabrikası gibi, suyu da satarlar. Fakat çiftçiye artezyenle su çıkarmak yasak. Çünkü tarlasını sulayacak suyu olmamalı. Fabrikalara filitre ya da arıtma koyulmamalı. Ağır metalli atıklarını Ergene’ye, Meriç’e bırakacaklar, Uzunköprü’de çeltikçiler tarlalarını sulamaya su bulamayacaklar. Sulasalar da ürünü kastrojen içerir diyeceksin. Ürettiğini sattırmayacaksın. Üretici tarlasını ipotek ettirip kredi çekmiş, ödeyemiyor. Tarlasını elinden yok paraya alacaksın, bankacı olarak. Fakat, sen kimsin? Yabancı banka. Tereyağdan kıl çeker gibi sahip olacaksın, bu topraklara. Ya da çiftçiyi muhtaç edeceksin, toprağı elinden almak için.

Verimli ovaların ortasından otobanlar, yüksek gerilim hatları geçireceksin. İlk önce kamulaştırma yasasını değiştirip, çıkartacaksın meclisten; milleti savunmasız bırakacaksın. Sonra otoban, tren yolu, gerilim hattı geçireceksin… Önce geçeceği yerlerden tapu kadastro geçirip mülk sahiplerinin ellerine tapuyu vereceksin. Çok varisli tarlaları, kavga çıkar sonra, başaramazsın. Yarayan arazileri kamuya bırakacaksın. Pınarhisar’ın Poyralı köyündeki 300 dekar arazi gibi… Sonra buraları satması kolay. Gerilim direği dikeceğin tarlalarının sahiplerinin hesaplarına belli meblağ yatıracaksın. Onlar nasılsa muhtaç, çekecekler parayı. Otomatik olarak, senin şartlarını kabul etmiş olacaklar.

Çiftçileri destekleme adı altında ineğini, tavuğunu, ektiği ürünü, kaç dekar olduğunu, çeşidini kayıt altına alıp, ne yapabileceğini bileceksin. Yasa çıkartacaksın, inekçilik işletmesi adı altında 2 milyon ton sütümüz varken, AB’ye uyum yasasından dolayı onlardan alır durumuna düşeceğiz. Bir çay 500 kuruşken, 1 kilo sütü 450 kuruşa satacaksın. Termik santral kuracaksın Saray’ın Sefaalan köyünde. Ya da Demirköy’de ormanın göbeğine nükleler santral kuracaksın ama, orası 1. derece sit alanı. Longoz kanyonu dünyada beş tane. İlk önce meclisi toplayıp 1. dereceden 3. dereceye düşüreceksin. Santral daha sonra. Kanyonun içindeki Rezve deresine, boru döşeyemezdin, şimdi tohum İstanbul’a giden baraja. Pabuç dere gibi dereye götürebilirsin. Sergen’e sulama barajı adı altında baraj inşa edeceksin. Sonra zamanla onu da buraya bağlayacaksın.

Trakya’nın ormandan geçinen köylerini açlığa terk edeceksin. AB/Uyum yasası diyeceksin. Fakat amacın farklı olacak. Çünkü ormanları tahrip edip yok edeceksin, devlet olarak bunu yapacaksın. Çünkü Karadeniz sahil yolu projesi çimento fabrikası Evrencik’te, oradan limana İğneada’ya borularla ya da kamyonlarla çimento taşıyacaksın. Onun için yol gerekli. Ormanı yok edeceksin, köylüler aç kalacaklarmış, önemli değil, ölsünler. Muhtaç edeceksin, köylülerin kesmesi yasal değil, onların kesmesi yasal. Tabi bu yollar otobanlar, tren yolları, havaalanı için ovaların, ormanların ortalarına taş ocakları açacaksın. Çimento fabrikası kuracaksın Evrencik’e. Ya da ihaleyle Çakıllı askeriyesini satın alacaksın. Avrupa çimento kuruluşu olarak fabrika kuracaksın Ergene su havsasının başlangıcına, ana kaynağına.

Bizim çiftçimiz artezyen vuramazken, AB fonlarını kullanıp İnece’de sulama kanalları projesi yapacaksın. Yırtık çoraplı ABD’li Wolfowitz’e açtıracaksın fakat, kimse bilemeyecek yahudi Nesim Malki’nin 3500 dönüm arazisinin olduğunu ve sulama kanallarının buralardan geçtiğini. Dinler arası diyalog çerçevesinde Fener Rum Patriği Kıyıköy’ü Ayayorgi kilisesini ziyaret edecek. İnsanlar bilmeyecek Papaz Bartelemos’un ayak bastığı yerlerin kutsal sayılacağını. Foyası sonra çıkacak.

Doğalgaza zam yapacaksın, gübre fiyatları fırlasın diye. Malkara, Keşan, Hayrobolu, Edirne, Burgaz, Alpullu pancar eker geçimini sağlar. Olur mu! Pancara kota koyacaksın. Muhtaç edeceksin. Eğitim sistemini taşımalıya çevireceksin. İnsanları 50 kişilik sınıflara sokup, köydeki okulları satacaksın. Köylü çocuklarını okumamaya zorlayacaksın. Vize Soğucak’ta havaalanı kuracaksın. Fakat birileri buralarda bağcılık yapacağız diye, yok paralara satın alacak , köylüler bakacak. Türk’ün başka gidecek yeri yok. Bir Yunanın, bir Rumun, bir Almanın, bir Fransızın var ama, bizim yok. Topraklarımıza vatanımıza, milletimize sahip çıkalım.

Devletimiz büyük ise fert olarak biz de büyüğüz. Trakya’da çok yakında Pomak etnik kökenine de oynayacaklar. Bunlar insanları, toprakları bölmek için. Sıra bence buralarda. Devlet kendi eli ile vakıf yasası çıkarttı. 160 tane vakıf arazisi yapısı, özerkliğini almak için bekliyor. İstanbul’u eski İstanbul yapacaklarmış. Sanayi dediklerini Trakya’ya taşıyorlar. Çerkezköy de ticaret merkezi olacakmış. İstanbul’u Trakya’ya taşıyorlar. Kırklareli için beş yıl sonra 350-400 bin nüfustan bahsediyorlar. Topçuköy-Cevizköy arasındaki Koçka merası sanayiye açılıyor. Kırklareli zaten öyle. Çorlu-Çerkezköy uçmuş zaten. İstanbul’dan göç edenlerin yerine zengin yahudiler, yabancılar gelecekler. Yani, Bizansın temelleri atılayor. Kadir Topbaş projesi Edirne, Tekirdağ, Kırklareli valilerinden komisyon oluşturacaksın. Büyük ölçekli araziler üzerine proje yapacaksın. Koçka, Poyralı’daki gibi, küçük ölçeklileri belediyelere bırakacaksın. Uymayan belediyeleri afaroz edeceksin.

Hamdi Sedefçi gibi, Edirne belediye başkanı bir çiftçiye gen bankası kurdurmayacaksın. Çünkü tohumu satacaksın, 1 kilo domates tohumu 25o milyar. Ne lazım! Bu arazi şartlarına ve iklime uygun tohum yetiştirirsin sonra. Olmaz. O, satacak para kazanacak. Tohum verecek, hastalıklı. Topraklarında türlü türlü yabancı otlar çıkacak. Sonra da zirai ilaç satacak. Çünkü dahası hasta olacak, verimsizleşecek. Çiftçi zirai mücadele edemez hale gelecek, bir ürün yetiştiremeyecek. Borcu da var. Tarlasını, toprağını yok pahasına satacak. Önceden şehirdekini köylüler beslerdi, efendiydiler. Fakat artık, köylüler de satın alıyor ne yazık ki.

Ne hikmetse, İpsala gümrük kapısından bir türlü kaçak hayvan geçişi engellenemedi. Yetiştirilen hayvanlar zararına satılıyor. Avrupa’dan yaşlı-hastalıklı inekler ithal ediliyor damızlık diye. Çok yazık. Çiftçiye Artezyen vurmak yasak çünkü, Asilbey’de lahana, Bayramdere’de karpuz, Deveçatağı’nda kabak, Kaynarca’da domates biber, Alpullu’da pancar yetiştirilecek, olur mu! Ama, sanayiceye fabrikacıya 250-400 metreye kadar serbest, onlarsız olmazmış. Yer altı suları tükenecek yakında. Bilimciler diyorlar, haklılar da. Hamitabat-doğalgaz, Evrencik-çimento, Pınarhisar-çimento-kireç fabrikalarından dolayı, Trakya’ya yağmur yağmıyormuş, yoğunluk olmuyormuş.. Doğru..”

Ocak ayının son toplantısında kuyulara sayaç takılması kararı alan Kırklareli İl Genel Meclisi, böylece yer altı sularından ücret almak üzere çalışmalara başlamış oldu. ‘Suyun Ticari İşletmenin İhtiyacı Dışında Kalan Kısmının Ücretlendirilmesi ile İlgili Tarifeler Yönetmeliği’ ve ‘Yer Altı Kuyu Sayacı ve Sıhhi Tesisatı Uygulama Esasları Yönetmeliği’ hakkında hazırlanan rapor doğrultusunda alınan karar Türkiye’de bir ilk.

Halihazırda Devlet Su İşleri Kırklareli İl Müdürlüğü’ne kayıtlı olan 68 kuyu ile birlikte ilde henüz kayıt altında olmayan diğer kuyulara da Kırklareli İl Özel İdaresince sayaç takılacak. Şehir merkezindeki kuyuların kapsam dışında tutulacağı belirtilirken sondajla açılan yer altı kuyuları ise sayaçtan muaf olamayacak.

40lareli.com/freelance

Istanbul Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Prehistorik Bölümü Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Mehmet Özdoğan başkanlığında, 1993 yılından bu yana aralıklarla devam eden arkeolojik kazıların bu yılki çalışmalarına, İstanbul Üniversitesinden araştırma görevlileri ve öğrenciler ile Kırklareli’nden 65 genç katılıyor.

Bir süre önce başlayan kazılarda, figürinler, boncuklar, yassı baltalar, kemikten yapılmış mühür, kilden yapılmış sapan taneleri, öğütme taşları, çanak, çömlek çıktı.

Çalışmalara 10 yıldır katılan araştırmacıların bulunduğunu, tüm ekibin özveri ile Kırklareli’nin 7 bin yıllık tarihini ortaya çıkarmaya çalıştığını ifade eden Özdoğan, kazının 3 yıl daha devam edeceğini bildirdi.

-KIRKLARELI AVRUPA KÜLTÜR BÖLGESINDE GEÇIŞ NOKTASI-

Anadolu kültür bölgesi ile Avrupa kültür bölgesinde, Kırklareli’nin bir geçiş ve bağlantı noktası olduğunu vurgulayan Özdoğan, asıl amaçlarının, ”iki bölge arasındaki ilişkileri anlamak ve bunları uygarlık tarihine katmak” olduğunu söyledi.

Kazı çalışmaları hakkında da bilgi veren Özdoğan, şöyle devam etti:

“’Kazı çalışmalarına 16 yıl önce Aşağıpınar ve Kanlıgeçit’te başladık. O günden beri çalışmalarımız devam ediyor. Çok değişik dönemlere ait kalıntıları ortaya çıkarıyoruz. Bu yılki çalışmalarımız eylül ayının sonuna kadar devam edecek. Çalışmalarımızla bir yandan kültür sektörü projesini ayakta tutmaya çalışıyoruz, bir yandan da belgeleme çalışmalarını, yani köy mimarilerini, sivil mimariyi bölgenin jeolojik durumunu belgelemeye çalışıyoruz.

Kazıların sonucunda, burada ne gibi bir süreç yaşandı. Köylünün, çiftçinin yaşamı, iklimi, buradaki ilk yerleşim nasıldı, ne gibi teknolojiler vardı? Yani tarım, çiftçi, köy yaşantısını, bitki kalıntılarını gün yüzüne çıkarmaya çalışıyoruz. Burada uzun süren bir yaşantı var. Bu nasıl bir yaşam, doğal çevre nasıl, iklim nasıl, buradaki ilk yerleşim nasıl oluştu, hangi bölgelerle iletişim içindeydi, ne gibi teknolojiler vardı, bunları da öğrenmeye çalışıyoruz. Son bulunan eserler bizleri sevindirdi.”

SAMANLIKTA KÖY MÜZESI-

Kazılarda, bugüne kadar elde edilen eserlerin bir kısmının Kırklareli Müzesinde sergilendiğini ifade eden Özdoğan, bu eserlerin fotoğrafları ve kazı planları ile kazı alanındaki Neolotik döneme ait ev ve yaşam tarzının maketlerinin kazı alanı yakınında kurulan iki samanlıkta sergilendiğini bildirdi.

Özdoğan, samanlık müze ile ilgili de şunları söyledi:

”Kazı alanından çıkardığımız eserleri, bu iki samanlıkta halka sergiliyor ve halkın anlayabileceği şekilde gösteriyoruz. Burada, ahşap yapıların tarihi dokusu ve içerisinde nasıl yaşandığını anlatmaya çalıştık. Bu sergide yaklaşımımız, halkın anlayabileceği tarzdan, bilimsel terminoloji kullanmadan Kırklareli’nin geçmişini, uygarlık tarihine katkısını ve ilk yaşamın nasıl olduğunu göstermek.”

Her iki samanlıkta açtığı sergiye bir tür ‘köy müzesi’ adını veren ve bunun yurt dışında örneklerinin bulunduğunu ifade eden Özdoğan, Ahmetçe köyünde de büyük bir araştırma merkezi kurduklarını kaydetti.

Yetkililer yaptıkları açıklamada, Kırklareli’ne yeterli bir müze binası yapılmasının şart olduğunu söylediler.

Müzede sergilenenlerin, arkeolojik, etnografik ve sikkelerle benzeri eserlerden oluştuğunu ifade eden yetkililer, müzede halen kayıtlı bulunan 2 bin 525 sikkeden 72’sinin, 2 bin 157 olan arkeolojik eserden 323′ünün ve 655 olan etnografik eserden de ancak 210′unun teşhir edilebildiğini kaydettiler. Diğerleri ise depoda bekletiliyor.

Müzede yer alan eserlerin çoğu, Kırklareli ve çevre ilçelerdeki kazılardan elde edilmiş ve hemen hepsi nadir eserler arasında yer alıyor.

Müzemizdeki eserlerin önemli bölümü Neolotik, Kalkolotik, Prehistorik döneme ait. Dolayısıyla bunların tarihi M.Ö. 5 bin 800 ile 6 bin 800′e kadar inebiliyor. Bu dönemde demir, bakır, seramik ve cam gibi materyaller kullanılmıyordu. Insanlar o dönemde henüz madenle tanışmadığı için eserler, toprak, taş, kemik ve ağaçtan oluşuyor.

Müzemizde ayrıca, Roma dönemine ait çok değerli mermer heykel, sütun ve lahitler var. Bunlar da genellikle M.S II. yüzyıla ait eserler. Roma dönemi öncesine ve sonrasına ait eserler bakımından Vize ilçesi oldukça zengin. Çünkü Vize, Traklara başkentlik yapmış bir yerleşim birimi. Trakya’da başkentlik yapan iki önemli şehir var. Bunlardan ilki Vize diğeri de Osmanlı’nın başkenti olan Edirne.

Kırklareli müzesinde ilgi çeken bir başka eser de Pınarhisar ilçesine bağlı Poyralı köyünde, bir çiftçinin tarlasında çift sürerken bulduğu erzak küpü. Bunun yanında Müzemizde; Kırklareli’nin düşman işgalinden kurtuluşunda önemli görevler üstlenen bazı komutanların özel silah ve eşyaları da sergileniyor.

Tüm bunlar yaşanırken Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek’in Ocak 2010’da biteceği sözünü verdiği Kırklareli TOKI’de görünen o ki umutlar çoktan tükenmiş.

Bu konuda mağdur olan birçok vatandaşın 2010’un Ocak ayında bitmesine imkansız gözüyle baktığı TOKI’de artık devir ilanları gündeme gelmeye başladı.

Kırklareli’nin değişik yerlerine asılan ilanlarda “TOKI Devir (3+1) 120 m2” yazısı görülüyor ve altta ise müracaat telefonu yazıyor.

İhale kuralları çiğnendi

Fakat her nedense Yörükçüoğlu, ihaleyi kazandıktan kısa bir süre sonra yaptığı açıklamada, yapacakları sosyal tesislerde sadece prefabrik yapıya yer vereceklerini ve doğaya hiç bir şekilde zarar vermeyeceklerini belirtmesine rağmen, tamamen beton ve tuğladan yaptığı ilk sosyal tesis olan büfe ve dinlenme salonu ile ihalede yer alan maddeyi çiğnemiş oldu. Dupnisa Mağarası’nın hemen yanı başına ihale sözleşmesine uygun olmayan ve hiç bir peyzaj özelliği taşımaması sebebi ile “Ahıl”a benzetilen bu “Çirkin Yapı” mağarayı ziyarete gelenlerle birlikte, sivil toplum kuruluşları, Üniversite öğretim üyeleri, doğaseverler ve müdavimler tarafından hiç hoş karşılanmazken, Il Özel Idaresi’nin ihaleye verdiği alan adeta bir “doğa katliamı”na sahne oluyor.

Prefabrik yapı nerede?

Dupnisa Mağarası ihalesini kazandıktan sonra Ziyaettin Yörükçüoğlu yaptığı konuşmasında şunları kaydetmişti; ”Doğayı bozmadan şartnamedeki şartlara uygun olarak çalışma yapacağız. Amacımız bu sayede Dupnisa Mağarası’nı turizme kazandırmaktır. Çalışmalarımıza en kısa zamanda başlayacağız.” Ihale kurallarında yer alan bir çok maddeden birisi olan Prefabrik(taşınabilir) yapıya sadece izin verilmesi ve kesinlikle betonarme bir yapılanmaya gidilmemesi ibarelerini yıkan bu yapı, Dupnisa’nın makus kaderine de kara bir leke olarak düştü.

Mağara’nın ihalesini aldıktan sonra araç park edilen yerler ücretli otoparka dönerken, ihale öncesi mağaradaki tek sosyal tesis olan tuvaletler ise hiç bir ıslah çalışması yapılmadan yine ihaleyi alan kişiler tarafından ücretli hale getirildi. Ücretli hale getirilen tuvaletlerde de diğer betonarme yapı gibi başıboşluk mevcut. Bu doğrultuda tuvaletlerin rutin aralıklarla temizlenmesi gerekmesine rağmen, akşamdan akşama temizlenmesi hijyensiz bir ortam yaratırken, ziyaretçilerin uygunsuz ortamda para ödeyerek ihtiyaçlarını gidermesi ise bir diğer tepki konusu.

Bunlarla birlikte Sarpdere Köyü ile Dupnisa Mağarası arasındaki 5 kilometrelik stabilize yolun asfaltlanmaması, mağarayı ziyarete gelen yerli ve yabancı turistlerin toz- toprak arasında yol almasına neden oluyor. Trakya’nın turizme açılan ilk ve tek mağarasındaki çalışmalar, ileri gideceğine geri gidiyor. Bu gidişatla Dupnisa Mağarası’nın doğal güzelliğinin ve cazibesinin 3- 5 yıl içerisinde yok olmasından korkuluyor. Dupnisa Mağarası çevresinde hiç gerek yokken betonlaşmaya gidilmesinin, Sivil Toplum kuruluşlarını harekete geçirdiği ve konunun yargıya taşınacağı en çok bilinen söylentiler arasında.

Konu ile ilgili olarak daha önce Önadım Medya Grubu yayın organı Kırklar Haber Gazetesi, “Belediye parayı buldu, Fatura Kırklareliliye çıktı” başlıklı bir haber yapmış, söz konusu ücretlerin Belediye bütçesine olan katkısı ile tesislerin son durumu hakkında vatandaşın elçisi olarak Belediye’ye bir dizi soru iletmiştik. Hatta Katı Atık tesislerinde incelemelerde bulunarak, son durum hakkında siz değerli okuyucularımızı bilgilendirmiştik.

Işte Belediye, yaptığı açıklamada konu ile ilgili olarak şu bilgileri verdi; “Kırklareli Belediye Başkanlığımızın da üyesi olduğu 16 tane üye Belediyesi olan KIRK-KAB I Kırklareli Yerel Yönetimleri Katı Atık Tesisleri Yapma ve Işletme Birliği 5355 sayılı Birlikler Yasasına tabi Resmi bir kurumdur.

Hiçbir Belediyeye bağlı olmayan bağımsız ve katma bütçeli bir kurum olup, üye Belediyelerin Evsel nitelikli katı atıklarını, kendi ücret tarifelerinde belirlediği bir ücret karşılığında bertaraf etmektedir.

Bilindiği gibi birçok Belediye toplanan Evsel nitelikli atıkları vahşi depolama yaparak, çevreye olumsuz etkilerini de düşünmeden gelişigüzel yerlerde depolamakta, bu vesileyle de ciddi anlamda olumsuz çevresel etkiler ortaya çıkmaktadır. Hatta çöplerin bu şekilde toplandığı bu çöplüklerde zamanla oluşan metan gazı sıkışmaları nedeniyle meydana gelen patlamalar ve yangınlar sonucu geçmişte birçok can ve mal kayıpları da yaşanmıştır.

Belediye Başkanlığımız çevreye olumsuz etki yaratmayacak şekilde atık bertarafına başarıyla yürüten ve Türkiye’de bu konuda öncü ve çevre ve halk sağlığına duyarlı ilk belediyeler arasındadır. Henüz birçok Belediyenin hayalini süsleyen, fakat bir türlü gerçekleştiremedikleri bu hayalleri ile Trakya bölgesinde tek olan bertaraf tesislerinde Evsel atıklarını bertaraf etmektedir.

KIRK-KAB 1 Kırklareli Yerel Yönetimleri Katı Atık Tesisleri Yapma ve Işletme Birliği Ticari bir kuruluş değildir ve kar amacı gütmemektedir. Ancak depolamak üzere kendisine getirilen evsel nitelikli atıkları belli bir ücret karşılığında depolamaktadır. Kırklareli Halkı yıllar önce Sazara su kaynaklarından kendi cazibesiyle hiçbir harcama yapılmadan sıfır maliyetle kullanmakta olan içme suyunu kullanmıyor artık. Modern ve sağlıklı Içme Suyu Arıtma Tesislerinin devreye girmesiyle Kırklareli Barajından alınan suyun her bir m3 için Devlet Su Işleri Müdürlüğü’ne belli bir bedel ödenmektedir. Içme suyunun belli bir maliyeti olduğu gibi, Belediyemiz tarafından KIRK-KAB I Kırklareli Yerel Yönetimleri Katı Atık Tesisleri Yapma ve Işletme Birliği’ne ait bertaraf tesislerinde bertaraf edilen atıklarında Belediyemize bertaraf maliyeti söz konusu olmaktadır.

Bu nedenle tüm su abonelerimize Belediye Meclisinin 03/07/2009 tarih ve 90 sayılı kararıyla;

Tüm bağımsız bölümlere aylık 3.00 -TL, işyeri ve dükkanlara 4.00 -TL yansıtılacak olup, uygulama Eylül ayında başlayacaktır.”

İnsanoğlu’nun temizliğe ihtiyaç duyduğu ilk zamanlarda icat ettiği bilinen tel el süpürgeleri “Adesa” denilen süpürge otundan yapılıyor. Tam bir el süpürgesinin yapılması için bir çok evre ve çalışmadan geçen bu otlar, son olarak iplerle bağlandıktan sonra süpürge halini alıyor. Son yıllarda teknolojinin gelişmesi ile çıkan son sistem elektrik süpürgeleri karşısında pek bir önemi kalmayan el süpürgeleri, yine de her evde eksikliği hissediliyor.

Süpürge nasıl yapılıyor?

Süpürge otu tarladan üretici tarafından toplandıktan sonra süpürge atölyelerine getiriliyor. Ilk olarak kırmızımsı mat bir renge sahip olan otlar, içerisinde kükürt yakılan fırınlarda tütsülendikten sonra altın sarısı parlak bir görünüm kazanıyor. Bu işlemden sonra otlar saplarından ayrıştırılıyor ve ayrıştırılan bu saplar süpürgenin tepe kısmında yeniden kullanılıyor.

Bağlayıcı kişi tarafından ot demetleri toparlanıp taslak bir süpürge halini alıyor ve sonrasında ayaklarına bağlı bir düzenek ile sap kısmını sıkıştırıp tel ile sabit hale getiriliyor. Oluşturulan bu taslak süpürge dikici tarafından çuvaldız ile dikilerek bildiğimiz geleneksel süpürge oluveriyor.

Bundan 15- 20 yıl öncesine kadar Kırklareli Merkez Ilçede 90 civarında süpürgeci varken bugün ise bu sayı 20’yi geçmiyor. Inönü caddesi üzerinde yıllardır süpürgeciler sitesi olarak tabir edilen minik tesislerde faaliyet gösteren süpürgecilerin sayısı her geçen gün azalıyor. Süpürge otlarını Edirne Ticaret Borsası’ndan karşılayan süpürgeciler, tıpkı geçen yıllarda olduğu gibi ısmarlama üzerine Anadolu’nun çeşitli yerlerine süpürge imalatı yapıyor.

Zamanında devlet memurlarının işlerini bırakıp atölyelerde çalışarak,  aylık maaşlarını bir hafta içerisinde çıkarması, geçmişte süpürgeciliğin ne kadar önemli bir meslek olduğunu gözler önüne seriyor. Şimdi ise çalışan ustalar para kazanmak maksadı ile değil, mesleğin yok olup gitmemesi adına çalışmaya devam ediyorlar. Meslek alanında hemen herkesin aynı konulardan dolayı bazı yakarışları var.

Hammadde olan süpürge otunu peşin para karşılığında satın almalarına karşın,üretmiş oldukları süpürgeleri tüccarlara 3-4 aylık veresiye olarak vermek zor geliyor onlara ama mecburen buna da katlanıyorlar.

Birde bunun üzerine Adapazarı’nda açılan süpürge atölyeleri son zamanlarda Anadolu’dan olan talebin neredeyse hepsini üstlenmiş durumda ve bu da Kırklareli’deki üretimin günden güne zayıflamasına neden oluyor.

Eskiye oranla süpürge imalatının ve talep azlığından dolayı çok azaldığını dile getiren zamane ustaları, el süpürgelerinin en çok balkon ve bahçelerde kullanıldığını belirtti.

Gün geçtikçe gelişen teknoloji  temizlik gereçleri üretedursun, süpürgecilik sektörü herşeye rağmen direnmeye devam ediyor.

Bulgaristan sınırına kısa bir mesafede bulunan ve dört bir yanı sık meşe ve kayın ormanları ile kaplı olan doğal yerleşimdeki organik bal üretimi ile Sislioba’nın ismi tüm ülkede duyulmaya başladı.

Köyde zirai ilaçlarla tarım yapılmadığı için üretilen balın tamamen organik olması sonucu, rağbet gören Sislioba balının, tıpkı Karadeniz Yaylarında üretilen Anzer Balı gibi ünlü bir niteliğe kavuşması bekleniyor. 250 nüfuslu olan Sislioba’da halkın diğer çoğunluğu ise geçimini orman envallerinden karşılıyor.

Yüzlerce arı kovanı

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından da tam destek alan organik bal üretimi konusunda köydeki arı kovanı sayısında yaşanan artış, ekonomik yönden üreticilere de büyük katkı sağlıyor. Köyü çevreleyen irili, ufaklı tepelerde bulunan yüzlerce arı kovanında arılar, bal yapabilmek için birbiriyle yarışıyor. Organik olması sebebi ile epey rağbet gören Sisliobalı arı yetiştiricileri bu sektörde yurdun dört bir yanına bal satışı yapmaya başlamış bile.

Gazete, televizyon ve benzeri yayın organlarının yaptığı haberler ile adı daha da duyulan organik balımız, Sisliobalılar için umut vaat ediyor.

Kilosunun 25 Lira’dan alıcı bulduğu organik bal üretiminde, bir kovandan ortalama 15 kilogram bal alındığı belirtiliyor. Sislioba’yı çevreleyen arı kovanlarından çıkarılan organik bal ile Sislioba Köyü’nün ünü gün geçtikçe artarken, balın lezzeti ve faydaları ise dilden dile dolanıyor.